کاشکي گاهي وقتا خدا از پشت اون ابر ها ميومد بيرون
و گوشم رو محکم مي گرفت و داد مي زد که
آهـــــــــــــــــاي بچه جون!!!
بگير بشين سر جات
اينقده غر نزن...
همينه که هست!
بعد يک چشمک مي زد و آروم توي گوشم مي گفت
همه چي درست ميشه... !